متولی مدیریت ریسک منابع انسانی

مطالب مرتبط

۲ دیدگاه‌

  1. دکتر نریمانی عزیز و فرهیخته

    نوشته هایت بر دل مینشید، امیدوارم روزی بر دلهایی هم بنشیند که باید فکری در این حوزه های مهم بکنند. به نظرم تاکید بر ساختار در این نوشته ممکن است ذهن خواننده را به طراحی یک ساختار و تعریف چند پست بکشاند که به نظرم مراد این نوشته این نیست که در سازمان واحدی تاسیس شود که در آن باز هم کارهای اداری این بار تحت عنوان جذاب مدیریت ریسک منابع انسانی انجام شود.

    گمانم این است که مراد شما وجود یک متولی یا پاسخگو در این حوزه است. من فکر میکنم این وظیفه ای است که باید هر کس در سازمان در تحقق آن نقشی داشته باشد. یکی مسئول اجرا باشد، یکی مسئولیت اطلاعات و آمار را داشته باشد و یکی برای مواجهه با این ریسکها، مسئولیت اجرائی داشته باشد. مهم این است که به قول عام، این کار یک غصه خور پاسخگو داشته باشد و رها نشده باشد.

    سربلند باشید

    • مهدی نریمانی گفت:

      سلام و عرض ادب

      از غصه خور پاسخگو خیلی لذت بردم. منظور من دقیقا همین غصه خور بود. و تاکیدم اینکه همه به عنوان یک وظیفه آنرا بپذیرند. اینکه هرکسی در هر سمتی که هست در کنار سایر وظایف خود، مدیریت ریسک را نیز جزو وظایف اصلی خود بداند و برای آن هم پاسخگو باشد

      ولی نکته اینجاست، این پیگیری(پاسخگیری و گزارش گیری) در این خصوص، هیچ متولی ندارد. نه فقط در سازمانهای تولیدی، حتی در برخی موسسات مالی نیز چنین متولی وجود ندارد. وجود متولی به هماهنگی فعالیتها هم کمک می کند. جمع بندی کنم، ضمن اینکه وظیفه همه در هر سطحی هست، ولی نیاز به یک متولی خاص نیز دارد. این متولی میتواند در ساختار رسمی تعریف نشود، به صورت یک کمیته، کارگروه یا هرچیز دیگری باشد، ولی وجود آن هویت بخشی میکند.

      پیروز و پایدار باشید و ممنون از همراهی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *