مدل برنامه ريزي منابع انساني

يكي از اقدامات اساسي نظام مديريت منابع انساني، برنامه‌ريزي منابع انساني است. برنامه‌ريزي نيروي انساني، ابزاري است كه منابع انساني لازم را براي فعاليت‌هاي آينده مشخص مي‌كند و مديران را ياري مي‌دهد تا نوع و ميزان نيروي انساني مورد نياز براي رسيدن به هدف‌ها و برنامه‌‌هاي آينده سازماني را برگزينند و در صورت لزوم نيروي انساني موجود را براي ايجاد قابليت‌هاي لازم در آنان آموزش دهند. برنامه‌ريزي نيروي انساني در واقع، پايه‌هايي را براي تدوين سياست‌هاي كلي جذب، گزينش، آموزش، جابجايي، ترفيعات و رفاه شكل مي‌دهد و از استخدام عجولانه نيروهايي كه بطور كامل با نيازهاي سازمان تطبيق ندارند، آموزش‌هاي بي‌هدف، نقل و انتقالات بي‌مورد و ترفيعات بي‌ضابطه جلوگيري مي‌كند و باعث نظم در سازمان و تقويت نظام شايستگي مي‌گردد. در نتيجه اين سياست‌هاي صحيح،‌ ميزان ضايعات پرسنلي در سازمان كاهش مي‌يابد  (Monks  & McMakin ، 2001، 57-72).

در ادامه چهارچوب برنامه‌ريزي نيروي انساني آورده شده است. آنچه در حالت كلي بايد گفت اين است كه برنامه‌ريزي نيروي انساني از سه مرحله پيش‌بيني تقاضا، پيش‌بيني عرضه و انطباق عرضه و تقاضا تشكيل يافته است. مدل فرآيند برنامه‌ريزي منابع انسانی در نگاره‌‌ي ذيل نشان داده است (جزئي، 1375، 35-39). اين موضوع در رابطه با مديريت خروج از خدمت از آن حيث اهميت دارد كه عموماً تقاضاي منابع انساني ناشي از خروج‌هاي برنامه‌ريزي شده در سازمانها مي‌باشد و از اين حيث، امكان برنامه‌ريزي براي تامين منابع مورد نياز، قابليت پيش‌بيني سهل‌تر و مناسب‌تري دارد.

پيروز باشيد.

اگر مفيد بود با دوستان خود با اشتراك بگذاريد.

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.